Trueman Show: Vader- en moederwonden: (on)veilige hechting
In de podcast van vandaag praten we over hechtingstrauma, meer specifiek: over de wonden die afwezige of juist overactieve vaders en moeders diep in onze psyche (en lichaam) achterlaten, die als je ze niet (h)erkent, zich alsmaar in relaties en situaties blijven herhalen.
Dit schrijft Jorn over de podcast: ‘We spraken over hechting, of beter gezegd: het gebrek daaraan. Over de moederwond, de vaderwond, en wat er gebeurt als een kind op jonge leeftijd niet leert dat het veilig is om te hechten. “Ik heb nooit echt gehecht, en dan wordt op een gegeven moment alleen op jezelf zijn het allerfijnste wat er is.”
Hij vertelt ook over zijn ervaringen met traditionele stammen in onder andere Papoea-Nieuw-Guinea en Afrika, waar hij uitgebreid heeft onderzocht hoe hechting en opvoeding daar plaatsvinden. “Een kind is daar nooit in z’n eentje. Er is altijd lijfelijk contact, ze zitten altijd op schoot, worden altijd gedragen. Kinderen worden ingebed in een veld van zorgzaamheid.”
We praten over de manier waarop hechtingswonden zich later in het leven blijven herhalen. Telkens weer in een andere vorm, een ander gezicht, maar met dezelfde kern: “Die wond blijft zich dus iedere keer in je leven opdoemen als noodlot.”
Wat kun je doen als je dit in jezelf herkent? Hoe keer je terug naar verbinding? Lars pleit voor innerlijk ouderschap, het proces waarin je leert jezelf te geven wat je vroeger gemist hebt. “Je moet je verwondingen gaan ownen.”
Bekijk de podcast via onderstaande video:
